● ابعاد زمین بازی و دیگر مشخصات(تصویری)

● مهارت های اولیه
برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کارها مهارت داشته باشد. اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است. در این ورزش، بازیکنان باید بتوانند طول ۳۰ متری استخر را بارها و بارها شنا کنند. نوع شنا کردن بازیکنان واترپلو با شنای کلاسیک متفاوت است. در این روش بازیکنان از یک استیل آزاد استفاده می کنند به طوری که هنگام شنا کردن همیشه سر آنها از آب بیرون خواهد بود تا بتوانند بر بازی مسلط باشند. مهارت دومی که بازیکنان باید به دست آورند، شیوه کنترل توپ با یک دست است. همچنین این ورزشکاران باید بتوانند توپ را با هر دو دست خود کنترل کنند.

مهارت دیگری که ورزشکاران این رشته باید داشته باشند، نوعی پا دوچرخه است که در آن حرکات پا به صورت دایره وار انجام می شود. در این حرکت که ورزشکاران از آن برای نگه داشتن خود روی سطح آب استفاده می کنند، انرژی بسیار کم مصرف می شود. ورزشکاران ورزش واترپلو باید از تمرکز و سرعت عمل بالایی برخوردار باشند تا بتوانند بر تیم حریف غلبه کنند.

● قوانین ورزش واترپلو
هر تیم از ۱۳ بازیکن تشکیل شده است که شامل هفت بازیکن اصلی و شش بازیکن ذخیره است. بازیکنان اصلی دارای یک دروازه بان و شش بازیکن هستند. این شش بازیکن می توانند هم در نقش حمله و هم در نقش دفاعی ظاهر شوند و جای مخصوص به خود ندارند. یکی از قوانین مهم واترپلو این است که بازیکنان زمین اجازه ندارند توپ را با دو دست بگیرند(به جز دروازه بان) و باید آن را فقط با یک دست کنترل کنند. در فاصله دو متری از دروازه بان های هر تیم نشانه هایی به نام خط دو متری وجود دارد که با علائم قرمز رنگ مشخص شده اند و بازیکنان تیم مقابل اگر توپ نداشته باشند نباید وارد این محوطه شوند و در آنجا بمانند و اگر این عمل را انجام دهند داور مالیکت توپ را به تیم دیگر خواهد داد.زمان مالکیت توپ برای هر تیم ۳۰ ثانیه است.چنانچه تیمی که توپ را در دست دارد نتواند در این زمان کاری انجام دهد مالکیت به تیم دیگر داده خواهد شد.هر تیم با کلاه هایی که به سر دارد و شماره هایی که روی آنها درج شده شناخته می شوند که یک تیم از کلاه آبی رنگ و تیم دیگر از کلاه سفید استفاده می کنند.کلاه دروازه بان ها هم به رنگ قرمز است.در دو طرف این کلاه ها دو گوشی برای محافظت از گوش ها تعبیه شده است.
مدت زمان بازی دو نیمه است و هر نیمه شامل دو کوارتر،که بین دو نیمه زمین بازی و نیمکت ذخیره ها عوض می شود.این زمان برای آقایان در چهار کوارتر(ست) ۸ دقیقه ای بازی فعال و برای خانم ها چهار کوارتر ۷ دقیقه ای بازی فعال است.بین هر کوارتر ۲ دقیقه و بین نیمه ۵ دقیقه وقت استراحت وجود دارد.چنانچه در پایان وقت اصلی بازی نتیجه گلها مساوی شود،در هر بازی که نتیجه قطعی لازم باشد پس از ۵ دقیقه استراحت،بازی در وقت اضافی ادامه پیدا خواهد کرد.وقت اضافی شامل دو زمان ۳ دقیقه ای بازی فعال با ۲ دقیقه توقف در بین آن است که تیم هاجای خود را در این زمان تعویض خواهند نمود.چنانچه باز هم نتیجه بازی مساوی بود پرتاب پنالتی نتیجه را مشخص خواهد کرد.

● اثرات مفید بدنی

واترپلو ورزشی آبی و تیمی است. بنابراین از یک طرف باعث بروز آثار ورزش شنا می شود و از طرف دیگر اثر مفید ورزش های توپی را به همراه دارد. بازیکنان این رشته باید از قدرت و سرعت بالایی برخوردار باشند. در این ورزش تمام اعضای بدن مانند یک زنجیر عمل می کنند. یعنی ورزشکار باید از تمام عضلات خود کمک بگیرید تا بتواند نیروی لازم را به توپ وارد کند. اعضای مختلف بدن مثل دست ها، لگن و پاها باید بتوانند حرکات چرخشی خاصی را انجام دهند. بنابراین علاوه بر قدرت، انعطاف پذیری نیز در این ورزش لازم و ضروری است. بعضی از حرکات باعث می شوند سرعت توپ افزایش یابد مثل چرخش مناسب در ناحیه کمر و شانه و همچنین قدرت به عقب بردن بازوها و آرنج و توانایی خم کردن مچ دست.

به دست آوردن مهارت در این زمینه ها نیاز به تمرین فراوان دارد. بازیکنان علاوه بر قدرت و انعطاف پذیری باید از تمرکز کافی و قدرت طراحی نقشه برای تمرکز بر حریف هم برخوردار باشند. بنابراین به طور خلاصه می توان گفت که ورزش واترپلو دارای اثرهای مفید زیر است:

افزایش قدرت بدنی به خصوص در ناحیه عضلات ران، بازوها و مچ دست
افزایش انعطاف پذیری
افزایش سرعت عکس العمل در پاسخ به محرک ها
افزایش قدرت تمرکز، هماهنگی و طراحی نقشه

● آسیب های ورزش واترپلو
برخی از آسیب های واترپلو ناشی از انجام این ورزش در آب است مثل حساسیت و قرمزی چشم، آفتاب سوختگی(در استخرهای روباز)و... اما از آسیب های شایع و مخصوص به این ورزش می توان به موارد زیر اشاره کرد:

▪ کشیدگی تاندون های شانه: این آسیب بسیار شایع است زیرا ورزشکاران برای افزایش قدرت و سرعت پرتاپ توپ به عضلات و تاندون های این ناحیه فشار زیادی وارد می کنند و باعث کشیدگی و گاهی پارگی تاندون های این ناحیه می شوند.

▪ آسیب به انگشتان: سرعت سریع توپ و برخورد آن با انگشتان دست ورزشکاران باعث ضرب دیدگی، کبودی و حتی بروز زخم و شکستگی در این نواحی می شود.

▪ آسیب ناحیه صورت: واترپلو ورزش پر برخوردی است و ورزشکاران به سهو یا به عمد ضرباتی را به بازیکن حریف وارد می کنند. در نتیجه کبودی زیر چشم و پارگی لب از جمله آسیب های شایع است.